<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>สุพรรณี กิตติมิ่งมงคล, Author at a day magazine</title>
	<atom:link href="https://adaymagazine.com/author/author169/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://adaymagazine.com/author/author169/</link>
	<description>for all things creative</description>
	<lastBuildDate>Fri, 17 Aug 2018 18:25:34 +0000</lastBuildDate>
	<language>en-US</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.6.5</generator>
	<item>
		<title>บัวหลวง : เจ้าเหมียวร้านกาแฟที่ทำให้ลูกค้าสาวคนหนึ่งตกหลุมรัก</title>
		<link>https://adaymagazine.com/cat-33/</link>
					<comments>https://adaymagazine.com/cat-33/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[สุพรรณี กิตติมิ่งมงคล]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 14 Nov 2016 18:00:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Happiness]]></category>
		<category><![CDATA[คนอวดแมว]]></category>
		<category><![CDATA[ร้านกาแฟ]]></category>
		<category><![CDATA[แมว]]></category>
		<category><![CDATA[café]]></category>
		<category><![CDATA[cat]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://a-day.opendream.in.th/cat-33/</guid>

					<description><![CDATA[<p>เราไม่เคยชอบแมว แต่อยู่มาวันหนึ่งเราก็มีแมวตัวโปรด เมื่อ 2 ปีที่แล้ว ที่ร้านกาแฟร้านหนึ่งแถวรามอินทรา เราได้พบกับครอบครัวแมวพเนจรที่มาตั้งรกรากอยู่ในซอกหลืบเล็กๆ ข้างกำแพงร้าน แม่แมวพันธุ์ทางกับลูกตัวเล็กๆ 4 ตัว แววตาหวาดกลัวผู้คน ส่งเสียงร้องเบาๆ ภาษาแมว และคอยคลอเคลียอยู่ข้างๆ แม่ตลอด เจ้าของร้านไม่เคยเลี้ยงแมวมาก่อน ไม่รู้จะทำอย่างไรดี ทำได้เพียงให้ที่พักพิงกับแมวครอบครัวนี้ ไม่กี่วันต่อมา แม่แมวก็พาลูกๆ อพยพออกจากร้าน ไม่มีใครรู้ว่าครอบครัวแมวจะเดินทางไปที่ไหน มารู้ตัวอีกทีก็พบว่าลูกแมวตัวหนึ่งถูกลืมทิ้งไว้ในซอกหลืบ ร่างผอมๆ ขนสีขาวๆ ทั้งตัว ส่งเสียงร้องเมี้ยวๆ แงๆ ทำตาปรอยๆ แลดูน่าสงสารมาก เจ้าของร้านไม่รู้จะทำอย่างไรดี (อีกแล้ว) ได้แต่คิดว่าคงต้องเลี้ยงเจ้าแมวน้อยตัวนี้ไปก่อน หลังจากนั้นเจ้าแมวน้อยก็มีชื่อว่า &#8216;บัวหลวง&#8217; กลายเป็นแมวประจำร้านกาแฟ บัวหลวงน้อยเติบโตเป็นแมวจอมซน ขี้แกล้ง และอยู่ไม่สุข กลายเป็นโลโก้หนึ่งของร้านกาแฟ ลูกค้าที่มาร้านชอบเล่นกับบัวหลวง เกือบทุกคนต้องเซลฟี่กับบัวหลวง แล้วโพสต์ลงเฟซบุ๊ก ไม่งั้นถือว่ามาไม่ถึงร้านนี้ เวลาผ่านไปจากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี บัวหลวงเติบโตเป็นแมวสาว มีแฟน จากนั้นก็ตั้งท้อง ลูกๆ ของบัวหลวงมีคนรักแมวหลายคนมารับไปเลี้ยง มีเพียงตัวเดียวที่อยู่กับบัวหลวง ชื่อ &#8216;โนมูระ&#8217; [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com/cat-33/">บัวหลวง : เจ้าเหมียวร้านกาแฟที่ทำให้ลูกค้าสาวคนหนึ่งตกหลุมรัก</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com">a day magazine</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>เราไม่เคยชอบแมว<br />
แต่อยู่มาวันหนึ่งเราก็มีแมวตัวโปรด</p>
<p>เมื่อ 2 ปีที่แล้ว<br />
ที่ร้านกาแฟร้านหนึ่งแถวรามอินทรา<br />
เราได้พบกับครอบครัวแมวพเนจรที่มาตั้งรกรากอยู่ในซอกหลืบเล็กๆ ข้างกำแพงร้าน<br />
แม่แมวพันธุ์ทางกับลูกตัวเล็กๆ 4 ตัว แววตาหวาดกลัวผู้คน<br />
ส่งเสียงร้องเบาๆ ภาษาแมว และคอยคลอเคลียอยู่ข้างๆ แม่ตลอด<br />
เจ้าของร้านไม่เคยเลี้ยงแมวมาก่อน ไม่รู้จะทำอย่างไรดี<br />
ทำได้เพียงให้ที่พักพิงกับแมวครอบครัวนี้</p>
<p>ไม่กี่วันต่อมา<br />
แม่แมวก็พาลูกๆ อพยพออกจากร้าน ไม่มีใครรู้ว่าครอบครัวแมวจะเดินทางไปที่ไหน<br />
มารู้ตัวอีกทีก็พบว่าลูกแมวตัวหนึ่งถูกลืมทิ้งไว้ในซอกหลืบ ร่างผอมๆ<br />
ขนสีขาวๆ ทั้งตัว ส่งเสียงร้องเมี้ยวๆ แงๆ ทำตาปรอยๆ แลดูน่าสงสารมาก<br />
เจ้าของร้านไม่รู้จะทำอย่างไรดี (อีกแล้ว)<br />
ได้แต่คิดว่าคงต้องเลี้ยงเจ้าแมวน้อยตัวนี้ไปก่อน</p>
<p>หลังจากนั้นเจ้าแมวน้อยก็มีชื่อว่า &#8216;บัวหลวง&#8217; กลายเป็นแมวประจำร้านกาแฟ</p>
<p style="text-align: center"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2018/08/cat-103.jpg"></p>
<p style="text-align: center"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2018/08/cat-141.jpg"></p>
<p>บัวหลวงน้อยเติบโตเป็นแมวจอมซน<br />
ขี้แกล้ง และอยู่ไม่สุข กลายเป็นโลโก้หนึ่งของร้านกาแฟ<br />
ลูกค้าที่มาร้านชอบเล่นกับบัวหลวง เกือบทุกคนต้องเซลฟี่กับบัวหลวง แล้วโพสต์ลงเฟซบุ๊ก ไม่งั้นถือว่ามาไม่ถึงร้านนี้</p>
<p>เวลาผ่านไปจากวันเป็นเดือน<br />
จากเดือนเป็นปี บัวหลวงเติบโตเป็นแมวสาว มีแฟน จากนั้นก็ตั้งท้อง<br />
ลูกๆ ของบัวหลวงมีคนรักแมวหลายคนมารับไปเลี้ยง มีเพียงตัวเดียวที่อยู่กับบัวหลวง<br />
ชื่อ &#8216;โนมูระ&#8217; ทั้งสองหน้าตาเหมือนกันมาก เป็นแมวสีขาวที่มีลักษณะคล้ายวิเชียรมาศ<br />
บัวหลวงรักลูกมาก หวงลูกที่สุด เล่นกับลูก และเลียขนลูกอยู่ตลอดเวลา<br />
ไม่ต่างจากแม่ทุกคนที่รักลูก</p>
<p style="text-align: center"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2018/08/cat-116.jpg"></p>
<p style="text-align: center"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2018/08/cat-121.jpg"></p>
<p>เวลาผ่านไปราว 2 เดือน จู่ๆ โนมูระน้อยก็หายตัวไป<br />
เจ้าของร้านเล่าให้ฟังว่ากล้องวงจรปิดของร้านแสดงภาพเจ้าโนมูระน้อยติดไปกับรถของลูกค้าคันหนึ่ง<br />
หลังจากพยายามตามหากันอย่างสุดความสามารถ ก็ยังไม่พบเจ้าแมวน้อย</p>
<p>ตั้งแต่นั้นบัวหลวงกลายเป็นแมวเศร้า<br />
ไม่ขี้เล่นเหมือนเคย จากที่ชอบเล่นซุกซนก็นอนนิ่งๆ เป็นเวลานาน เราเป็นคนจึงไม่รู้ว่าแมวคิดอะไรอยู่<br />
ได้แต่เกาหูให้มันไปเรื่อยๆ </p>
<p>แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม<br />
บัวหลวงก็ยังเป็นตัวโปรดของเรา<br />
เป็นแมวที่ทำให้ลูกค้าที่ไม่เคยชอบแมวตกหลุมรักจนได้  </p>
<p style="text-align: center"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2018/08/cat-151.jpg" style="background-color: initial"></p>
<p><strong>Owner’s name:</strong> คุณหมู<br /><strong style="background-color: initial">Occupation: </strong>บาริสต้า ร้านกาแฟปากหวาน<br /><strong style="background-color: initial">Cat’s name:</strong> บัวหลวง<br /><strong style="background-color: initial">Breed: </strong>แมวไทย<br />
ลักษณะคล้ายวิเชียรมาศ</p>
<p style="text-align: center"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2018/08/cat-161.jpg"></p>
<p>หมายเหตุ :<br />
ตอนนี้ผู้เขียนบทความมีแมวของตัวเองแล้วชื่อ<br />
ทาโร่ <a href="http://www.adaymagazine.com/articles/cat-15">อ่านเรื่องของทาโร่ได้ที่นี่เลย </a></p>
<p><a href="http://www.adaymagazine.com/news/write-in-a-day-online1"><strong>ใครอยากอวดแมวในเว็บไซต์ a day online คลิกที่นี่นะ</strong></a></p>
<p style="text-align: center"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2018/08/end1.png" alt=""></p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com/cat-33/">บัวหลวง : เจ้าเหมียวร้านกาแฟที่ทำให้ลูกค้าสาวคนหนึ่งตกหลุมรัก</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com">a day magazine</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://adaymagazine.com/cat-33/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>ทาโร่ : หนุ่มอเมริกันช็อตแฮร์ที่ทำให้เจ้าของมีความสุขทุกครั้งที่กลับบ้าน</title>
		<link>https://adaymagazine.com/cat-15/</link>
					<comments>https://adaymagazine.com/cat-15/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[สุพรรณี กิตติมิ่งมงคล]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 06 Jul 2016 05:50:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Happiness]]></category>
		<category><![CDATA[คนอวดแมว]]></category>
		<category><![CDATA[cat]]></category>
		<category><![CDATA[แมว]]></category>
		<category><![CDATA[ทาสแมว]]></category>
		<category><![CDATA[american shorthair]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://a-day.opendream.in.th/cat-15/</guid>

					<description><![CDATA[<p>ทาโร่เป็นแมวตัวผู้สายพันธุ์อเมริกันช็อตแฮร์ที่ขนย้าว..ยาว และหูก็ยังพับ จนใครต่อใครเข้าใจว่าเป็นแมวหูพับสายพันธุ์สก็อตติชโฟลด์ เมื่อสี่เดือนที่แล้ว เรารับทาโร่มาจากพี่ที่สนิทกัน ตอนนั้นทาโร่อายุแค่สองเดือน เป็นลูกแมวตัวเล็กๆ หน้าตาบ้องแบ๊ว ท่าทางเรียบร้อยและขี้กลัว วันแรกที่พาทาโร่เข้าบ้าน ทาโร่น้อยวิ่งเข้าไปหลบอยู่ใต้โซฟา ทำหน้าตาไม่ไว้วางใจ ยึดพื้นที่ใต้โซฟาเป็นฐานทัพ จะเรียกยังไงก็ไม่ยอมออกมา (ยกเว้นเวลาหิวมากๆ) เวลาผ่านไปสามวัน ทาโร่เริ่มชินกับบ้านใหม่ ออกจากใต้โซฟามาสำรวจบ้านทุกซอกทุกมุม เริ่มกระโดดไปมา จากโซฟาไปบนโต๊ะ จากโต๊ะไปบนชั้นหนังสือ จากชั้นหนังสือขึ้นไปบนหลังตู้ กระโดดขึ้นลงอย่างสนุกสนาน ของที่วางบนชั้นหนังสือทยอยกันตกลงมานอนกลิ้งบนพื้นอย่างไม่รู้ชะตากรรม วีรกรรมของทาโร่ยังไม่หมดแค่นั้น เพราะอยู่ๆ วันหนึ่งทาโร่ก็ปีนบานประตูมุ้งลวด คล่องแคล่วราวกับเป็นจิ้งจก แต่เมื่อขึ้นไปถึงข้างบนก็ลงมาไม่ได้ ส่งเสียงร้องแง้วๆ จนเราซึ่งทั้งขำทั้งตกใจ ต้องปีนเก้าอี้ขึ้นไปรับทาโร่ลงมา แต่ถึงอย่างนั้นทาโร่ก็ไม่ได้เข็ดหลาบ ฝึกปีนทั้งมุ้งลวดและผ้าม่าน จนขึ้น-ลงได้เองอย่างเชี่ยวชาญ สำเร็จวิชาปีนป่ายขั้นสูงสุด ทุกครั้งที่ทาโร่ซุกซนมากๆ เราจะทำเสียงดุใส่ทาโร่ แต่ทุกครั้งก็ต้องใจอ่อน เพราะทาโร่จะทำหน้าตาน่าสงสาร เหมือนกับเจ้าพุซ อิน บูทส์ ในเชร็ก ไม่มีผิด (อันนี้เราอาจจะคิดไปเอง 555) ทำให้เราหายโกรธทุกครั้งไป เวลาที่เราอยู่กับทาโร่ผ่านไปไวมาก ตอนนี้ทาโร่อายุครบ 6 เดือนแล้ว กลายเป็นแมวตัวใหญ่จนเราเกือบอุ้มไม่ไหว ความซุกซนน้อยลง (แต่ก็ยังมีอยู่มาก) [&#8230;]</p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com/cat-15/">ทาโร่ : หนุ่มอเมริกันช็อตแฮร์ที่ทำให้เจ้าของมีความสุขทุกครั้งที่กลับบ้าน</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com">a day magazine</a>.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>ทาโร่เป็นแมวตัวผู้สายพันธุ์อเมริกันช็อตแฮร์ที่ขนย้าว..ยาว<br />
และหูก็ยังพับ จนใครต่อใครเข้าใจว่าเป็นแมวหูพับสายพันธุ์สก็อตติชโฟลด์</p>
<p>เมื่อสี่เดือนที่แล้ว<br />
เรารับทาโร่มาจากพี่ที่สนิทกัน ตอนนั้นทาโร่อายุแค่สองเดือน เป็นลูกแมวตัวเล็กๆ<br />
หน้าตาบ้องแบ๊ว ท่าทางเรียบร้อยและขี้กลัว วันแรกที่พาทาโร่เข้าบ้าน ทาโร่น้อยวิ่งเข้าไปหลบอยู่ใต้โซฟา<br />
ทำหน้าตาไม่ไว้วางใจ ยึดพื้นที่ใต้โซฟาเป็นฐานทัพ จะเรียกยังไงก็ไม่ยอมออกมา<br />
(ยกเว้นเวลาหิวมากๆ)</p>
<p style="text-align: center"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2018/08/taro03.jpg"></p>
<p>เวลาผ่านไปสามวัน ทาโร่เริ่มชินกับบ้านใหม่<br />
ออกจากใต้โซฟามาสำรวจบ้านทุกซอกทุกมุม เริ่มกระโดดไปมา จากโซฟาไปบนโต๊ะ<br />
จากโต๊ะไปบนชั้นหนังสือ จากชั้นหนังสือขึ้นไปบนหลังตู้ กระโดดขึ้นลงอย่างสนุกสนาน<br />
ของที่วางบนชั้นหนังสือทยอยกันตกลงมานอนกลิ้งบนพื้นอย่างไม่รู้ชะตากรรม</p>
<p>วีรกรรมของทาโร่ยังไม่หมดแค่นั้น เพราะอยู่ๆ วันหนึ่งทาโร่ก็ปีนบานประตูมุ้งลวด<br />
คล่องแคล่วราวกับเป็นจิ้งจก แต่เมื่อขึ้นไปถึงข้างบนก็ลงมาไม่ได้<br />
ส่งเสียงร้องแง้วๆ จนเราซึ่งทั้งขำทั้งตกใจ ต้องปีนเก้าอี้ขึ้นไปรับทาโร่ลงมา แต่ถึงอย่างนั้นทาโร่ก็ไม่ได้เข็ดหลาบ<br />
ฝึกปีนทั้งมุ้งลวดและผ้าม่าน จนขึ้น-ลงได้เองอย่างเชี่ยวชาญ<br />
สำเร็จวิชาปีนป่ายขั้นสูงสุด</p>
<p style="text-align: center"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2018/08/taro04.jpg"></p>
<p style="text-align: center"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2018/08/taro05.jpg"></p>
<p>ทุกครั้งที่ทาโร่ซุกซนมากๆ<br />
เราจะทำเสียงดุใส่ทาโร่ แต่ทุกครั้งก็ต้องใจอ่อน เพราะทาโร่จะทำหน้าตาน่าสงสาร<br />
เหมือนกับเจ้าพุซ อิน บูทส์ ในเชร็ก ไม่มีผิด (อันนี้เราอาจจะคิดไปเอง 555) ทำให้เราหายโกรธทุกครั้งไป</p>
<p>เวลาที่เราอยู่กับทาโร่ผ่านไปไวมาก<br />
ตอนนี้ทาโร่อายุครบ 6 เดือนแล้ว กลายเป็นแมวตัวใหญ่จนเราเกือบอุ้มไม่ไหว<br />
ความซุกซนน้อยลง (แต่ก็ยังมีอยู่มาก) และกลายเป็นแมวขี้อ้อนที่ชอบมาคลอเคลียและนวดพุงให้เราอย่างสม่ำเสมอ</p>
<p>ทุกเย็นตอนเรากลับบ้าน<br />
ทาโร่จะเดินมานั่งรอที่หน้าประตู พอเราเดินเข้าบ้านก็จะเอาตัวมาถูขา<br />
ส่งเสียงร้องเหมียวๆ ภาษาแมว ที่น่าจะแปลว่าคิดถึงเรามาก (หรือหิวก็ไม่แน่ใจ)<br />
แต่เราก็รู้สึกมีความสุขทุกวันที่ได้กลับบ้าน มาเจอทาโร่ มันเหมือนกับความยุ่งเหยิงต่างๆ<br />
ที่ได้เจอมาในวันนั้นสลายหายไปที่นอกประตูบ้านนั้นเอง</p>
<p style="text-align: center"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2018/08/taro06.jpg"></p>
<p style="text-align: center"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2018/08/taro07.jpg"></p>
<p>ทาโร่เป็นแมวตัวแรกที่เราเลี้ยง<br />
ซึ่งทำให้ทาสแมวพาร์ตไทม์อย่างเราที่เมื่อก่อนได้แต่แอบดูแมวของคนอื่น<br />
(แต่ไม่ได้โรคจิตนะ) กลายมาเป็นทาสแมวฟูลไทม์ ที่ต้องทำทุกอย่างเพื่อแมว<br />
แต่บางทีนะ&#8230;เวลาที่เราเห็นทาโร่นั่งรอเรากลับบ้าน เราก็แอบคิดในใจว่า ทาโร่คงไม่ได้เห็นเราเป็นทาส<br />
แต่อาจเห็นเราเป็นพี่สาวที่คิดถึงกันคนหนึ่ง (&#8230;ต้องใช่แน่ๆ)</p>
<p style="text-align: center"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2018/08/taro08.jpg"></p>
<p><strong>Owner’s name: </strong>สุพรรณี กิตติมิ่งมงคล<br /><strong style="background-color: initial">Occupation: </strong>เภสัชกร<br /><strong style="background-color: initial">Cat&#8217;s name:</strong> ทาโร่<br /><strong style="background-color: initial">Breed: </strong>American Shorthair<br /><strong style="background-color: initial">More cat’s info:</strong> <b style="background-color: initial">Instagram l</b> <a href="https://www.instagram.com/lin_supannee/">Lin_Supannee</a></p>
<p><a href="http://www.adaymagazine.com/news/write-in-a-day-online1">ใครอยากอวดแมวในเว็บไซต์ a day online คลิกที่นี่เลย</a></p>
<p style="text-align: center"><img decoding="async" src="https://adaymagazine.com/wp-content/uploads/2018/08/end1.png" alt=""></p>
<p>The post <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com/cat-15/">ทาโร่ : หนุ่มอเมริกันช็อตแฮร์ที่ทำให้เจ้าของมีความสุขทุกครั้งที่กลับบ้าน</a> appeared first on <a rel="nofollow" href="https://adaymagazine.com">a day magazine</a>.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://adaymagazine.com/cat-15/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
