ยินดีต้อนรับสู่ห้องทดลองของเหล่าซอมบี้ปู เมื่อ ZUTOMAYO แพร่เชื้อความประหลาดสู่ไทยครั้งแรก

ก้อนขมุกขมัวสีดำขนาดใหญ่ ยิ่งขยับไปใกล้ยิ่งคล้ายว่าจะเป็นหมู่มวลฝูงชน แม้ในวันนั้นจะมีงานจัดขึ้นชนกันหลายงาน แต่เอกลักษณ์ของแฟนคลับกลับถูกแยกออกอย่างง่ายดาย ชุดคุมโทนดำสลับม่วง ผ้าสโลแกนผืนใหญ่ประทับคำสารภาพว่าฉันชอบใครรู้ได้เมื่ออ่านจบ แต่เจ้าสิ่งนั้นที่บางคนถือบางคนห้อยคอ เขาเรียกว่าอะไรนะ มองไกลๆ หน้าตาคล้ายทัพพีข้าว คำตอบเฉลยอยู่บนป้ายสินค้าออฟฟิเชียล มีชื่อว่า ‘Fight the Shamoji (ファイト ザ しゃもじ)’ เดินตรงมาอีกสักนิดก็พบกับกระดานที่ถูกบรรจงเขียนด้วยลายมือยึกๆ ยือๆ แนะนำตัวว่า 

“หวังว่าเป็นเที่ยงคืนตลอดไปก็คงดี อาคาเนะมาไทยครั้งแรกค่ะ ศิลปินหน้าใหม่ ฝากติดตามด้วยนะคะ!”

เมื่อเข้าพื้นที่จัดแสดงมาแสงไฟที่มืดอยู่แล้วถูกหรี่ลงอีกระดับ ควันพวยพุ่งออกจากเวทีในระดับที่แทบเป็นทะเลหมอก เสียงสวดบทคาถาพึมพำของเหล่านักแสดงดนตรีกระหึ่มดังทั่วฮอลล์ เหล่าผู้ชมเริ่มเผลอเขย่งปลายเท้า เพื่อสอดส่องการแสดงเรื่องราวที่กำลังเล่าอยู่บนเวทีอย่างไม่รู้ตัว ผู้คนเดินเอนซ้ายเซขวาดูทรงเหมือนซอมบี้ที่หลุดมาจากในหนังก็ไม่เชิง ช้อนยักษ์ถูกคว้ามาคนปรุงยาในหม้อขนาดใหญ่ คนไปคนมาก็ถึงเวลาเดินไปปลุกแกนนำให้ลุกมาดูผลงานด้วยการเคาะโลงศพ 

ก๊อก ก๊อก โลงศพอ้าออกพร้อมเผย โฉมสาวน้อยมัดแกละนอนขดหลับปุ๋ย แต่นั่นแหละคือหัวหน้าขบวนการที่ทุกคนกำลังตามตัว! ACAne ค่อยๆ ลุกออกมาร่ายรำ คอนเซปต์ทัวร์ในครั้งนี้ถูกถ่ายทอดออกมาผ่านความประหลาดบิดเบี้ยวของห้องทดลอง ที่ทุกคนเหมือนจำลองเป็นซอมบี้ปู ตามชื่อที่ว่า ZUTOMAYO INTENSE II 「坐・ZOMBIE CRAB LABO」

ความเคยชินที่จะได้เห็นแสงสปอตไลต์สาดไปที่ศิลปิน ทว่าไม่ใช่กับคอนเสิร์ตนี้ ที่แสงถูกสาดจากด้านหลังศิลปิน ผู้ชมจึงจะได้มองศิลปินในมุมมองกลับกันจากที่อื่น กล้องถูกเล็งอย่างแม่นยำแต่ความคมชัดมีเพียงแค่แผ่นหลังเท่านั้นที่คมกริบ เบื้องหน้ามีเพียงรอยยิ้มมุมปากที่แอบซ่อนอยู่ภายใต้ผ้าคาดตาและความมืด

ไม่ว่าจะจังหวะดนตรีเพลงแล้วเพลงเล่า ขาและหัวก็ยังคงขยับโยกโดดเด้งอย่างต่อเนื่อง เชื่อว่าในฮอลล์คงไม่มีใครสามารถปฏิเสธท่วงทำนองชวนขาลอยได้อย่างแน่นอน เพลย์ลิสต์ถูกเล่นอย่างตะบี้ตะบัน ความมันส์เริ่มควบคุมไม่อยู่ เสียงจากสิ่งที่เราเรียกว่าทัพพีข้าวกังวานไปตามจังหวะ พื้นเริ่มสั่นสะเทือนตาม เท้าหลายคู่ถูกรบเร้าจากเสียงดนตรีให้คุณอย่าอยู่เฉย

ดาบ คทา พร็อปจากลูกสมุน ACAne ถูกยื่นมาประกอบบทเพลงจนถึงคิวไม้กอล์ฟ “วันนี้เราจะมาสุ่มเพลงที่จะเล่นกันสดๆ ด้วยการ…ตีกอล์ฟกันค่ะ” นักร้องสาวน้อยยื่นคำขาดประกาศว่าเพลงต่อไปขึ้นอยู่กับดวงชะตาล้วนๆ เสียงรอบข้างเริ่มฮือฮาปนมาด้วยความเห็นว่า ACAne ปรึกษาทีมยังนะ เพราะนักดนตรีแต่ละคนที่ประจำตำแหน่งด้านหลังเริ่มผลัดกันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ปนไปกับยิ้มแห้งๆ พร้อมแล้วก็ โฮลอินวัน!

“เพลงนี้ไม่รอดว่ะ” 

“เพลงนี้ยอมเลย”

“อันนี้ไม่ไหว”

クリームで会いにいけますか ?

ขอบคุณทีมพากย์จากผู้ร่วมชมด้านหลังที่น่าจะทนกันไม่ไหวจนต้องขอออกความคิดเห็นอย่างออกรสออกชาติกันไม่หยุด ชุดสาวน้อยโลลิต้า ทรงผม Twintails สองข้างดัดลอนอย่างดี เสียงร้องใสกริ๊งไต่ระดับสุดเสียงก็ไม่มีสั่น เอาจริงก็เริ่มเห็นด้วยกับด้านหลังแล้ว ผมสองข้างเริ่มเด้งตามจังหวะของเจ้าตัวที่เริ่มออกสเตปลีลาท่าทางดุ๊กดิ๊ก แรงเท่าไหนดาเมจที่ส่งออกมายิ่งรุนแรงเท่าตัว งั้นมาตะโกนพร้อมกัน

C-R-E-A-M, I’m creamy

C-R-E-A-M, I’m creamy

“ถึงแม้เราจะไม่ได้ใช้ภาษาเดียวกัน แต่ยังไงก็เชื่อว่าเราจะสื่อสารถึงกันได้ เพราะนี่คือสิ่งที่ฉันอธิฐานมาจากใจ” 

สำเนียงเสียงใสของ ACAne เปล่งออกมาด้วยความตั้งใจ ผู้คนต่างยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เมื่อได้ฟังสำเนียงที่เจ้าตัวพยายามเค้นให้ตรงกับสำเนียงไทยมากที่สุด สลับกับพูดภาษาบ้านเกิดที่ยาวเอาเรื่องจนเอไอบนจอแปลไม่ทัน Acane ไม่อยู่เฉยรีบหันไปทำท่าดันซับให้ขึ้นมาสื่อสารกับผู้ชมให้เร็วขึ้น ท่าทางโก๊ะๆ แก่นๆ ของเธอจึงเรียกเสียงหัวเราะได้ยกใหญ่

ใกล้ถึงช่วงสุดท้ายแต่ความประหลาด(ใจ)ยังถูกป้อนจนผู้ชมเริ่มพุงกาง อีกหนึ่งอย่างที่น่าจับตามองไม่แพ้กันคือเหล่าเครื่องดนตรีที่หลายชิ้นเพิ่งเคยเห็นจากที่นี่เป็นที่แรก แต่คอนเสิร์ตครั้งนี้ MVP คงต้องตกเป็นของ ‘Electric Fan Harp’ ใช่แล้ว มันคือพัดลมที่ทุกคนรู้จักกันนี่แหละ แต่สาวน้อยกลับคว้ามาดีดอย่างถนัดมือ เอาล่ะ เตรียมตัวให้ดี พัดลมที่บ้านแฟนๆ คืนนี้โดนคว้ามาดีดแน่นอน!

เวลาดำเนินมาราวๆ 2 ชั่วโมงครึ่ง ด้วยเสียงร้อง เอเนอร์จีบนเวที การเอนเทอร์เทนทำเอาเราไม่รู้ตัวเลยว่าคอนเสิร์ตดำเนินมาใกล้ถึงช่วงร่ำลากันแล้ว หากนี่ไม่ใช่บัตรยืนที่จะต้องแอบยืดแข้งยืดขาสบัดปลายเท้าที่เริ่มอ่อนแรง แม้เพลย์ลิสต์จะถูกไล่เรียงเล่นจนเกือบหมด ZUTOMAYO ก็ยังคงไฮบ์คนให้กระโดดกันอย่างบ้าคลั่ง แขนปูบนเวทีนำคนโบกสบัดมือไปมาอย่างไม่หยุดยั้ง ขอปิดท้ายด้วยน้ำเสียงคาวาอิ้ว่า “ขอบคุงก้าา” 

“แม่ง โคตรคุ้ม โคตรดี อันนี้ให้เลยว่ะ”

เราพยักหน้าเห็นด้วยกับเสียงซุบซิบของเหล่าลูกสมุนซอมบี้ที่เริ่มทยอยออกจากความมืด โดยจับใจความได้ว่าเอนเอียงไปในทางเดียวกัน ของเขาดีจริง!